Een zorgvrager is méér dan een zorgvraag

3. Samenwerking in de keten

In de organisatie van de zorg bestaat meer aandacht voor ketensamenwerking, ketenzorg en interdisciplinair samenwerken.
Een zorgvrager is meer dan een zorgvraag. De zorgvrager moet met zijn specifieke context meegenomen worden in de koers van de behandeling. Dit vereist verbreding op bijna alle niveaus.

 HULP OP MEERDERE LEEFGEBIEDEN

De problematiek van mensen wordt complexer en heeft meestal met meerdere leefgebieden [1] te maken. Daardoor doen meer mensen een beroep op zowel zorg, welzijn als de gemeente. Kortom: een goede samenwerking en afstemming is belangrijk. Het doel is om positieve gezondheid te bevorderen en gezondheidsachterstanden te voorkomen. 
Het besef dat zorg en ondersteuning over verschillende domeinen heengaat, groeit. Een goede afstemming en samenwerking tussen alle professionals die vanuit zorg, welzijn en het sociaal domein betrokken zijn bij de individuele inwoner is dus cruciaal voor het leveren van goede zorg. Door meer samenwerking in de keten ontstaat er een goed afgestemd ketenaanbod en multidisciplinaire ketensamenwerking.
Dit maakt de lijntjes korter en de zorgvrager krijgt op deze manier sneller de zorg en ondersteuning die zij nodig hebben.

Leefgebieden [1] In de zorg gebruikt men de term leefgebied dat bestaat uit zeven thema’s; : zingeving, wonen, financiën, sociale relaties, lichamelijke gezondheid, psychische gezondheid en werk & activiteit.

Pauline Hoogerwerf, Stichting Bedrijfsfonds Apotheken (SBA)

Bijna alle apotheken hebben zich op een of andere manier verenigd. Beheersbaarheid van kosten, nieuwe ontwikkelingen het hoofd bieden en onderhandelingen met zorgverzekeraars zijn belangrijke redenen voor apotheken om zich te verenigen.

 EEN SUCCESVOL ZORGNETWERK

Interprofessionele samenwerking tussen zorgverleners vormt de kern van een zorgnetwerk. Dit kenmerkt zich door gezamenlijke kwaliteitskaders, -richtlijnen, protocollen en multidisciplinair overleg. In Nederland zien we vooral vormen van horizontale samenwerking binnen de eerste lijn (gezondheidscentra, huisartsenposten en zorggroepen) en tweede lijn (multidisciplinaire spreekuren en zorgpaden in ziekenhuizen). Verticale samenwerkingsvormen tussen de eerste en tweede lijn komen (nog) nauwelijks voor, terwijl die essentieel zijn voor een succesvol zorgnetwerk. Om dit voor elkaar te krijgen, zijn andere wettelijke en financiële kaders nodig. Pas dan kan het beroep van zorgverlener zich gaan ontwikkelen richting ‘georganiseerd professionalisme’. Dit houdt in dat professionals op het terrein van preventie, zorg en welzijn samenwerkingsverbanden aangaan binnen ondersteunende zorgnetwerken. 

Impact beroepsonderwijs

Multidisciplinair samenwerken betekent ook dat er interdisciplinair gewerkt moet worden waarbij het onderhouden van regionale contacten belangrijk is. Het is daarnaast ook cruciaal om te weten wat de positie van jezelf t.o.v. andere professionals is. De student moeten leren om breder te kijken. Samenwerken met bijvoorbeeld mantelzorgers komt in de toekomst steeds meer voor door de stijging van informele zorg. Mensen moeten meer voor elkaar zorgen, waardoor professionals veel te maken krijgen met verschillende disciplines, denk aan professionals in wijkteam, sociaalwerk en mantelzorgers en vrijwilligers. Leren signaleren en ervoor zorgen dat alle partijen die in aanraking komen met de zorgvrager hiervan op de hoogte zijn behoord tot een belangrijke vaardigheid. Hiervoor is ten eerste goede registratie nodig maar ook communicatieve vaardigheden.  

INHOUDSOPGAVE SECTORALE TRENDS ZORG, WELZIJN EN ASSISTERENDE GEZONDHEIDSZORG